Rower w piwnicy?

Gdzie trzymać rower? To pytanie spędza sen z oczu wielu z nas. Niestety, mało kto ma możliwość przechowywania sprzętu w specjalnie do tego celu przeznaczonym i dobrze zabezpieczonym pomieszczeniu. Większość bikerów trzyma swoje dwa kółka w mieszkaniu, na balkonie lub w piwnicy (rzadko). Mieszkania mamy jednak za małe, balkony zaś są niezbyt bezpieczne. Może zatem piwnica? Najczęściej okradane pomieszczenie? Piwnice w większości przypadków nie są w ogóle zabezpieczone i każdy złodziej bez wysiłku może sforsować drzwi, okno, czy nawet… ściany. Tymczasem wbrew pozorom przy niedużym nakładzie pracy i kosztów możemy zrobić z niej doskonałe miejsce do trzymania rowerów. Żeby nie być gołosłownym, podzielę się informacją, jak zabezpieczyłem własną piwnicę. Pomieszczenie znajduje się w starej kamienicy z lat trzydziestych, około metra poniżej poziomu gruntu. Przed remontem było w fatalnym stanie. Należało je gruntownie przerobić, z piwnicy zrobić… sejf.

Ściany

Ich wykonanie najczęściej pozostawia wiele do życzenia… Zwróćmy uwagę, czy nie są z płyt gipsowo-kartonowych. Wskazane jest, żeby ściana była betonowa lub z cegły o grubości ok. 12 cm. W przypadku cienkiej lub ażurowej, niestety, będą czekały nas większe koszty. Możemy ją wzmocnić, zatykając wszystkie dziury połówkami cegły na zaprawę cementową, lub murując całą ściankę od nowa. Uwaga, sprawdźmy w spółdzielni lub u zarządcy budynku, czy nie jest wymagane uzyskanie zgody na przeprowadzenie takich prac murarskich.

Drzwi

Drzwi są najkosztowniejszym elementem zabezpieczeń. Nie ma się co oszukiwać, w 95% przypadków trzeba je będzie wymienić. Najlepiej, żeby miały odporność na włamanie klasy C, czyli drewniane z litego drewna, obite blachą lub całe stalowe. Minimum to klasa B. Futryna powinna być stalowa. Zwróćmy uwagę na sposób jej mocowania do ściany – śruby lub płaskowniki powinny wchodzić głęboko. Kołki przeciwwyważeniowe to już standard, zwróćmy więc uwagę na szczeliny – powinny być na tyle małe, by nie można było włożyć łomu. Zamki montujemy dwa, najlepiej oba klasy C lub jeden klasy C, drugi B. Oba z wymiennymi wkładkami tej samej (lub wyższej) klasy. Najlepiej aby jeden zamek był centralny. Po przekręceniu bolce wchodzą do ościeżnicy w poziomie i w pionie – na górze i dole skrzydła. Ostatnia uwaga dotyczy wyglądu zewnętrznego. Zamówmy drzwi bez żadnych okładzin, pomalowane np. tylko farbą antykorozyjną (minią). „Oszpecone” zniechęcą włamywacza. W mojej piwnicy zastosowałem stalowe drzwi, wewnątrz których znajduje się wykonana z tego samego materiału kratownica. W ścianę wpuszczone zostały kotwy z płaskownika (6/200/30 mm), z rozcięciami na końcach i odgięciami w przeciwne strony. Do nich wspawano framugę. Zamontowano zamknięcie na dwa zamki, jeden klasy C (centralny), drugi klasy B. Drzwi są solidne i ciężkie, prawie jak do sejfu.

Okna

Im mniejszy będzie otwór okienny, tym lepiej. Jeżeli jest na tyle mały, że nie przeciśnie się przez niego człowiek, możemy zrezygnować z zabezpieczania. W większości przypadków trzeba będzie jednak założyć kraty. Jeśli już są, przypatrzmy się im dokładnie. Kraty z prętów o średnicy ok. 12 mm można bez większych problemów przeciąć nożycami dostępnymi w sklepach z narzędziami. Jeżeli mur jest odpowiednio gruby (a to się często w piwnicach zdarza), najlepszym i najtańszym rozwiązaniem będzie zrobienie krat z prętów zbrojeniowych. Jako bezpieczną średnicę należy przyjąć zakres od 18 do 22 mm. Odległości między prętami poziomymi i pionowymi powinny wynosić około 15 cm . Jeżeli będziemy konstrukcję robili sami, problemem są narzędzia. Dla pręta o średnicy 20 mm trzeba zrobić otwór minimum 25 mm. Najgrubsze wiertło dostępne do standardowej wiertarki to 20 mm. Można skorzystać z wypożyczalni elektronarzędzi i użyć profesjonalnej wiertarki udarowej. Otwory robimy w górnej ściance otworu okiennego i dokładnie w naprzeciwległym miejscu w dolnej ścianie (parapet). Dla każdej pary otworów jeden musi być odpowiednio głębszy i rozwiercony (lub rozkuty), tak, aby pręt wsunął się po skosie, wyprostował i wszedł w naprzeciwległy otwór. Po wykonaniu otworów wkładamy pręty i zalewamy zaprawą cementową lub specjalną, mocną zaprawą do mocowania kotw i innych elementów wymagających zwiększonej wytrzymałości. Jeżeli nie możemy wykonać krat wg powyższego opisu, powinniśmy zrobić projekt, kupić odpowiedniej średnicy pręty i zanieść do ślusarza. W swojej piwnicy zastosowałem 4 pionowe pręty o średnicy 20 mm i dwa poziome o średnicy 18 mm. Dodatkowo na dole, między prętami, wymurowałem mały podest o wysokości ok. 5 cm, który miał za zadanie zmniejszyć otwór okienny oraz chronić przed ewentualnym zalaniem wodą.

Wentylacja

Zwróćmy uwagę, czy w piwnicy jest sucho. To niezwykle istotne, gdyż nasz rower będzie stał tam przez większość czasu. W wilgotnym środowisku zacznie po prostu rdzewieć. Często w obiektach znajdujących się w starych kamienicach panuje wilgoć. Pozbycie się jej może być w wielu przypadkach bardzo trudne. Po pierwsze, sprawdźmy wentylację. Czy w pomieszczeniu jest jakiś otwór wentylacyjny (zazwyczaj jest umiejscowiony w ścianie pod sufitem). Być może sprawę załatwi oczyszczenie kratki wentylacyjnej i sprawdzenie ciągu. Wentylację można wspomóc, montując wentylator przeznaczony do tego celu (cena ok. 20-50 zł). W mojej piwnicy cała ściana na wysokości 50 cm od posadzki, przylegająca bezpośrednio do gruntu, była wilgotna. Tynk kruszył się pod palcami. W piwnicy było tak mokro, że rozlana plama wody utrzymywała się przez parę dni. Prace rozpocząłem od skucia wilgotnego tynku (zajęło mi to cały dzień). Następnie przez ok. tydzień osuszałem całe pomieszczenie za pomocą wentylatorów i otwierając okno. Gdy cegły były już suche, dwukrotnie posmarowałem je tzw. folią w płynie, która po wyschnięciu stanowi barierę nieprzepuszczalną dla wody. Następnie uzupełniłem skuty tynk (2 dni pracy), potem znowu folia w płynie (1 dzień) i malowanie farbą. Kratka wentylacyjna została dokładnie oczyszczona. Od tej pory w piwnicy jest sucho.

Kosztorys

Ściany: pełna cegła: 70-80 gr, murowanie: ok. 17 zł za 1 m2 Drzwi: od 1300 zł, montaż ok. 200 zł Okna: pręty ze stali zbrojeniowej o średnicy 18-25 mm – ok 1-2 zł za 1 kg Wentylacja: folia w płynie: ok. 20 zł/1 l Jeśli przerażają was koszty wszystkich wspomnianych prac, może warto pomyśleć o zabezpieczeniu jednego wspólnego pomieszczenia dla paru użytkowników dwóch kółek? Wystarczy przeznaczyć do tego jedną piwnicę, złożyć się na materiały i ewentualną robociznę. Potem zostaje już tylko korzystać ze wspólnego pomieszczenia. Można się pytać o sens inwestowania ok. 1800 zł w zabezpieczenia piwnicy. Jeżeli jednak mamy jeden rower wart 3500 zł, drugi 1500 zł, a często i jeszcze jeden, efektem będzie po prostu spokojny sen właścicieli.

top 3

Czytaj więcej

10 dni do Pucharu Świata w kolarstwie torowym Pruszków 2017

Czytaj więcej
Czytaj więcej

Przełaje – Masłońskie – galeria zdjęć

Czytaj więcej

Filmy

Wybór redakcji

comments powered by Disqus

Informuj mnie o nowych artykułach